Jak raportować tylko to, co ma znaczenie

ESRS | Sprawozdawczość w praktyce

Europejskie standardy sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju (ESRS) wymagają, aby raporty ESG prezentowały rzeczy ważne – i tylko ważne. Istotność (materialność) nie jest tu sloganem, lecz twardym filtrem: najpierw oceniamy ją w procesie oceny podwójnej istotności (DMA), a następnie dla każdego punktu danych i wskaźnika, który potencjalnie należałoby ujawnić.

Zamierzony efekt? Klarowne i użyteczne raporty dla inwestorów, kontrahentów, pracowników i innych odbiorców. Pierwszy rok raportowania pokazał jednak, że często w praktyce tak to nie działa.

Jakie wnioski po pierwszym roku?

Ogółem z perspektywy całej Europy wiele spółek opublikowało informatywne, wartościowe raporty, które stanowią cenne źródło wiedzy o fundamentach, na których budowane są strategie i biznesy, i pozwalają ocenić, na ile umożliwiają one zrównoważony wzrost. Jednocześnie przetoczyła się fala krytyki wskazująca na obszerność raportów (niektóre z nich miały nawet kilkaset stron) i gąszcz informacji postrzeganych jako zbędnych, wśród których trudno znaleźć to, co ważne.

Pierwszy rok – co zrozumiałe w świetle tego, że zderzamy się z nowymi standardami sprawozdawczymi – stał pod znakiem różnorodności podejść i interpretacji....